คุณพ่อปลัด : อยู่ที่วัดให้สรรเสริญขอบคุณพระ กลับบ้านจงมีสุข และแบ่งปันกัน

25
Jan

ประชากรทุกคนที่ฟังถ้อยคำของธรรมบัญญัติก็ร้องไห้ เนหะมีย์ซึ่งเป็นผู้ว่าราชการ เอสราซึ่งเป็นสมณะและธรรมาจารย์และชนเลวีผู้สอนประชากรจึงพูดกับประชากรทั้งปวงว่า

“วันนี้เป็นวันศักดิ์สิทธิ์ถวายแด่พระเจ้าของท่านอย่าเป็นทุกข์โศกเศร้าหรือร่ำไห้เลยจงกลับไปบ้านเลี้ยงอาหารเลิศรสดื่มเหล้าองุ่นอย่างดีและแบ่งปันอาหารให้คนที่ไม่มี…. เพราะความยินดีจากพระเจ้าเป็นพละกำลังของท่าน” (นหม 8:9-10)

 

สิ่งที่เตือนใจกัน คือ ให้ขอบพระคุณพระเมตตารักที่พระมอบให้เรา และจงมีความสุข โดยที่ไม่ลืมที่จะแบ่งปันความสุขของตนเอง พระพรของพระให้กับพี่น้องรอบข้างด้วย

 

ขอใช้ตามคำพูดของนักบุญเปาโลว่า “พระจิตเจ้า นำพาเราทุกคนมารวมเข้าเป็นร่างกายเดียวกันไม่ว่าจะเป็นชาวยิวหรือชาวกรีกไม่ว่าจะเป็นทาสหรือเป็นไทยก็ตามเราทุกคนต่างได้รับพระจิตเจ้าพระองค์เดียวกัน…เราเป็นพระกายของพระคริสตเจ้าเราแต่ละคนต่างก็เป็นอวัยวะของพระองค์…เราจงพยายามแสวงหาพระพรพิเศษที่ประเสริฐยิ่งกว่านี้เถิด…..(เทียบ1คร 12:13,27,31)

 

พระพรพิเศษนั้น กลับไม่ใช่เรื่องการแสวงหาประโยชน์ความสุขสำหรับตัวเองเท่านั้น แต่มากกว่าความสุขส่วนตัว พระพรพิเศษที่นักบุญเปาโลเตือนใจ กลับเป็นการฟังเสียงของพระจิตเจ้า ยอมรับและให้พระจิตเจ้านำทาง นำชีวิตเราให้ยื่นมือให้แบ่งปันแก่เพื่อนพี่น้อง “จงกลับไปบ้านเลี้ยงอาหารเลิศรสดื่มเหล้าองุ่นอย่างดีและแบ่งปันอาหารให้คนที่ไม่มี”(นหม 8:10)

 

“พระจิตขององค์พระผู้เป็นเจ้าทรงอยู่เหนือข้าพเจ้าเพราะพระองค์ทรงเจิมข้าพเจ้าไว้ให้ประกาศข่าวดีแก่คนยากจนทรงส่งข้าพเจ้าไปประกาศการปลดปล่อยแก่ผู้ถูกจองจำคืนสายตาให้แก่คนตาบอดปลดปล่อยผู้ถูกกดขี่ให้เป็นอิสระประกาศปีแห่งความโปรดปรานจากองค์พระผู้เป็นเจ้า (ลก4:18-19)

 

เราร่วมและรวมอยู่ในพระกายทิพย์ของพระเยซูเจ้า เรายอมถ่อมตนให้พระจิตเจ้านำชีวิต ภาพที่ชัดเจนที่สุดที่เราเห็นว่าตนเองร่วมมือกับพระเยซูเจ้าและพระจิตเจ้า คือ “ประกาศปีแห่งความโปรดปรานจากองค์พระผู้เป็นเจ้า” เรา “อยู่ที่วัดให้สรรเสริญขอบคุณพระ กลับบ้านจงมีสุข และแบ่งปันกัน”

 

นกขุนทอง