คุณพ่อปลัด : ความรัก คือ การให้ชีวิต และความยินดีที่ได้ให้ชีวิต (การให้อภัย)

29
Mar

ลูกชายคนเล็ก รู้สำนึกและคิดว่า ‘คนรับใช้ของพ่อฉันมีอาหารกินอุดมสมบูรณ์ส่วนฉันอยู่ที่นี่หิวจะตายอยู่แล้วฉันจะกลับไปหาพ่อพูดกับพ่อว่า ‘

พ่อครับลูกทำบาปผิดต่อสวรรค์และต่อพ่อลูกไม่สมควรได้ชื่อว่าเป็นลูกของพ่ออีกโปรดนับว่าลูกเป็นผู้รับใช้คนหนึ่งของพ่อเถิด” เขาก็กลับไปหาพ่อขณะที่เขายังอยู่ไกลพ่อมองเห็นเขารู้สึกสงสารจึงวิ่งไปสวมกอดและจูบเขา…..พ่อพูดกับลูกชายคนพี่ว่า “ลูกเอ๋ยลูกอยู่กับพ่อเสมอมาทุกสิ่งที่พ่อมีก็เป็นของลูกแต่จำเป็นต้องเลี้ยงฉลองและชื่นชมยินดีเพราะน้องชายคนนี้ของลูกตายไปแล้วกลับมีชีวิตอีกหายไปแล้วได้พบกันอีก”’ (ลก 15:17-20,31-32)

 

มองดูผู้เป็นพ่อ เราเห็นภาพความรักของพระบิดา พ่อมองอยู่ตลอดเวลา พ่อตั้งใจเสมอไม่เคยลืมลูก พ่อทุ่มเทและไม่ได้เพียงแค่ทำพอผ่านผ่าน พ่อมองไปไกลไกลด้วยรู้ว่าจะต้องทุ่มเทเพื่อจะได้ลูกกลับมา เวลาพบแล้วพบลูกที่ผิดพลาดหนักมาก ความรักมองข้ามความอ่อนแอ ความรักมีแต่มองดูลูกเห็นลูกกำลังเผชิญหน้ากับความเลวร้ายสิ้นหวังและเจ็บปวด ความรักจึงผลักดันความเมตตาสงสารออกมา ภาพของความรักเมตตาจึงแสดงอาการเข้าสวมกอดทำทุกอย่างเท่าที่สามารถเพื่อปลอบโยนดวงใจที่กำลังเจ็บปวดเจ็บช้ำ

 

ความรักของพ่อ ยังส่งต่อให้กับลูกชายคนโต ส่งต่อชีวิตที่มีความสุขมีความหมายแท้จริง ให้กับลูกชายที่ตนรักไม่แพ้กัน เพราะบางทีด้วยความไม่เข้า มองมุมอื่นๆที่ไม่เข้าใจมุมของพ่อ อาจเกิดอาการน้อยใจ อาจคิดนึกว่าพ่อไม่รักตน รักตนน้อยกว่า รักอีกคนหนึ่งมากกว่า

 

“เพราะเห็นแก่เรา พระเจ้าทรงทำให้พระองค์ผู้ไม่รู้จักบาปเป็นผู้รับบาป เพื่อว่าในพระองค์เราจะได้กลายเป็นผู้ชอบธรรมของพระเจ้า…..ทรงทำให้โลกคืนดีกับพระองค์ในองค์พระคริสตเจ้า พระองค์มิได้ทรงเอาผิดกับมนุษย์ แต่ทรงมอบให้เราประกาศสารแห่งการคืนดีนี้”(เทียบ 2คร 5:19,20)

 

พ่อหวังให้ลูกชายทั้งสองมีความสุขแท้ที่แท้จริง สำหรับลูกชายคนเล็ก พ่อหวังให้ปล่อยวางความผิดพลาด นำความพลาดและผิดที่มีนำมาใช้เป็นบทเรียนสำหรับชีวิตของตน นำมาใช้เป็นบรรทัดฐานเพื่อจะได้เข้าใจเพื่อนพี่น้องคนอื่นที่ก็มีความบกพร่องพลาดผิดเช่นกัน จะได้สามารถมอบความรักให้กัน อภัยกันได้ พ่อหวังให้ความรักของพ่อเป็นแบบชีวิตสำหรับลูกน้อย

 

สำหรับลูกชายคนโต สุขแท้มิใช่อยู่แค่มีมากน้อยมีเท่าไหร่ แต่สุขแท้อยู่ที่ “ได้ให้ชีวิต…มีความชื่นชมยินดีที่ตนได้มีส่วนให้ชีวิตแก่คนอื่น” เช่นกันพ่อหวังให้พี่ชายจะได้เดินตามแบบอย่างความรักเมตตา เมตตาด้วยใจกว้าง พ่อหวังให้ลูกชายจะได้มีความสุขที่แท้จริง เป็นความสุขที่ได้จากการให้ ให้ชีวิตกับผู้คนรอบข้าง เป็นต้นคนในครอบครัวนั่นเอง.

 

นกขุนทอง