คอลัมน์ คนข้างวัด : เยอะนิยม

17
Aug

บางคนไม่เห็นค่าในสิ่งที่มี ดิ้นรนขวนขวายหาในสิ่งเกินความจำเป็น อ้างเพียงว่ามันต้องมี ถ้าเราโลภมากไป จะเอาเวลาที่ไหนมารักพระเจ้า รักเพื่อนบ้านไม่ต้องกล่าวถึง แม้กระทั่งรักตัวเราเอง บางทีเราก็ละเลย เพราะมัวแต่จะรักทรัพย์สินเงินทองและการอยากเป็นเจ้าของ เรามิได้ใช้ “ความเป็นเจ้าของ” ของเราในการเพิ่มทรัพย์สมบัติด้านจิตวิญญาณ แต่เรากลับขายจิตวิญญาณของเราเพื่อให้ได้เปลือกกาย เรามักเกิดความโลภที่มิใช่เพียงแต่เงินทอง ความรัก ความรู้ที่มากเกินไป เยอะเกินไป โลภมากต่อสิ่งต่าง ๆ ก็เป็นเช่นเดียวกัน ความปรารถนาต้องการที่จะเป็นเจ้าของสิ่งต่าง ๆ นั้นได้หยั่งรากลึกในธรรมชาติของมนุษย์เรา เป็นความอยากที่ทั้งยากจะควบคุมและยากที่จะระงับยับยั้ง เรามักมีข้ออ้างข้อแก้ตัวต่าง ๆ นานาในการที่จะเข้าครอบครองเป็นเจ้าของสิ่งต่าง ๆ ต้องมีเท่านั้นเท่านี้ ต้องมีสิ่งนั้นสิ่งนี้เพื่อเก็บไว้ใช้ยามแก่ชรา หรือเพื่อสุขภาพของเรา หรือเพื่อความปลอดภัยของเรา หรือเพื่อชื่อเสียงเกียรติยศหน้าที่การงานของเรา เราต้องมีทรัพย์สมบัติเก็บไว้ให้ลูกให้หลาน เมื่อเราตั้งใจมากไปเยอะไปใจเราก็จะมุ่งไปหาสิ่งเหล่านั้น จนกลายเป็นความไม่รู้จักพอ จนกลายเป็นความเคยชิน จนกลายเป็นความเห็นแก่ตัวในที่สุด สิ่งเหล่านี้ไม่ทำให้เราสุขใจได้เลย คำในพระวาจาวันนี้สอนเราได้อย่างดีเพื่อไม่ให้เราตกเป็นพวก “เยอะนิยม”

 

“จงระวังและรักษาตัวไว้ให้พ้นจากความโลภทุกชนิด เพราะชีวิตของคนเราไม่ขึ้นกับทรัพย์สมบัติของเขา แม้ว่าเขาจะมั่งมีมากเพียงใดก็ตาม”

 

สามารถติดตามอ่านบทความ“คนข้างวัด”และร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่
www.konkhangwat.blogspot.com