คอลัมน์ คนข้างวัด : ใกล้ไกลในทางกลับบ้าน

29
Mar

บางทีการเดินทางไกลไปต่างแดนในชีวิตจริงนั้น เราปรารถนาเพียงแค่เปลี่ยนบรรยากาศ และเรียนรู้ท้าทายในสิ่งใหม่ แต่ก็นั่นแหละ พออยู่ไปนาน ๆ เราก็มักคิดถึงถิ่นที่จากมา บ้านเกิดเมืองนอนที่คุ้นเคยคุ้นชินจนชินชา ทำไปทำมาเราก็โหยหาชีวิตแบบเดิม คนเรานั้นต่อให้เดินทางไปไกลแสนไกลก็มักหนีไม่พ้นที่อยากจะกลับสู่รังรวง ยิ่งเมื่อไปแล้วไม่พบความสุข ความหวังดังว่า ยิ่งอยากกลับบ้าน หรือไปแล้วพบกับความขัดแย้งไม่ถูกจริตเรา ยิ่งรีบอยากจะกลับ คนเรามักไม่ชอบอยู่ในความขัดแย้งแต่มักชอบสร้างคนขัดแย้งกันขึ้นมา บนหนทางในชีวิตหลายครั้งเราก็มักพบเจอกับความขัดแย้ง เราก็มักพบเห็นความไม่เข้าใจต่อกัน เฉกเช่น วันนี้ในสังคมไทยเรา หลายคนต่างเฝ้ารอคอยการเลือกตั้งครั้งนี้ แต่ครั้นพอเลือกเสร็จ เราก็พบเห็นแต่ความขัดแย้ง แทนที่เราจะมีสังคมที่ดีงาม เพราะเราต่างก็คิดว่าเสรีภาพต้องเป็นอย่างที่เราหวังเพียงเท่านั้น เรามิได้แบ่งใจ เผื่อแผ่ความเข้าใจในคนอื่นบ้าง เราต่างยืนบนฐานที่มั่นและมุ่งไปสู่ทางใครทางมัน ทางแห่งการแก่งแย่ง ทางแห่งการไร้แล้งน้ำใจ ทางที่ไม่ยอมรับการรู้แพ้รู้อภัยกัน ทางนี้ยิ่งทียิ่งยาวไกลออกไป ทางเหล่านี้ล้วนมีกิเลสเป็นเครื่องชี้นำ ทำให้คิดถึงวันเก่า ๆ ที่คนไทยร่วมแรงร่วมใจกันทำความดีด้วยกันขึ้นมา แล้วจะมีวันนั้นอีกไหม ทางที่ดีที่สุดเราต้องทำทางของเราให้สวยงามขึ้นก่อน

 

สามารถติดตามอ่านบทความ“คนข้างวัด”และร่วมแสดงความคิดเห็นได้ที่
www.konkhangwat.blogspot.com www.facebook.com/คนข้างวัด